عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٥ - مقصود از عيوب

ترجمه:

مقصود از عيوب:

نابينائى و زمين‌گيرى و جذام و تنكيل‌ [١] مى‌باشد.

٣- آزاد كردن بنده در مقابل عوضى نباشد.

٤- لازم است عتق را با نيّت قربت و قصد تعيين واقع سازند.

در كفّاره مرتبه وقتى از آزاد كردن بنده عاجز باشند لازم است دو ماه پشت سر هم روزه بگيرند و با عجز از روزه لازم است شصت فقير را طعام بدهند.

تذكّر

اطعام شصت فقير بيكى از دو صورت ذيل بايد صورت بگيرد:

الف: در يك اطعام همگانى و عمومى هر شصت نفر را يك جا سير كند.

ب: بهر نفر بمقدار يك مدّ طعام دهد.

و اين مقدار بنابر اصح القولين در اين مسئله مى‌باشد.

فرع‌

در موردى كه وظيفه پوشاندن فقير است اگر يك جامه به وى دهند كافى است.

تذكّر

در جامه‌اى كه به فقير مى‌دهند لازم نيست نو و غير مستعمل باشد بلكه اگر آنرا شسته باشند نيز كافى بوده مشروط به اينكه پاره نباشد.

فرع‌

كسى كه گرفتن شصت روز روزه متوالى بر او واجب است. در صورتيكه از آن عاجز باشد لازم است بجاى آن هيجده روز روزه بگيرد و اگر از آن نيز عاجز بود عوض هر روز يك مد طعام بدهد و در صورت عجز از آن نيز استغفار نمايد.

[١] مقصود از تنكيل آن است كه آقا فعل شنيع و قبيحى درباره بنده‌اش انجام دهد مثل اينكه گوش يا بينى او را قطع كند.